Konformista 2029
Reżyseria
Bartosz Szydłowski
Dramaturgia
Mateusz Pakuła
Występują
Szymon Czacki, Hanna Bieluszko*/Bożena Adamek, Iwona Budner, Roman Gancarczyk/Zygmunt Józefczak/Krzysztof Głuchowski*, Krzysztof Globisz/Roman Gancarczyk/Artur Święs*, Marcin Kalisz, Oscar Mafa, Anna Paruszyńska-Czacka, Paulina Puślednik/Marta Zięba*, Dominik Stroka, Dominik Strycharski (*obsada pokazów na Aranya Theater Festival 2024)
Aranya Theater Festival w Chinach
Akademia Filmu polskiego Łukasza Maciejewskiego Strzępy
Reżyseria i scenariusz
Beata Dzianowicz
Występują
Michał Żurawski, Grzegorz Przybył, Agnieszka Radzikowska, Pola Król
duration → 100 minut (plus dyskusja)

Paterokowie to kochająca się wielopokoleniowa rodzina. Ich życie jest spokojne i niepozbawione elementów humoru. W tej harmonijnej rzeczywistości nagle pojawia się pęknięcie: dziadek Gerard zaczyna zachowywać się dziwnie, łamie konwenanse i normy społeczne. Okazuje się, że są to pierwsze symptomy Alzheimera. Nasilająca się choroba Gerarda sprawia, że relacje w rodzinie wystawione są na wielką próbę, a na światło dzienne wychodzą skrywane napięcia, sekrety i pretensje. Jak bohaterowie filmu poradzą sobie z tą diagnozą i nową rzeczywistością ?

Łys
Kreacja i performens
Ernest Borowski, Ula Dziurdzia, Teresa Fazan, mariia Lemperk, sos k. osowska, Ana Szopa, Szymon Tur
Choreografia
Ana Szopa
duration → 50 minut

Jeden koleś na imprezie zapytał mnie: „Jesteś mężczyzną czy kobietą?”. A ja na to: „Jestem twoim pytaniem. Ty masz pytanie. Ja nie mam pytania. Jestem Łys”.

W jaki sposób ciała mogą pojawiać się w przestrzeni, komunikować ze sobą i widzxami poza kodem binarności? Przyglądając się temu, co w ciele znane i oswojone, i temu, co osobliwe i nieprzejrzyste, ŁYS bada możliwość postpłciowego tańca. Pracując z ciałami ludzkimi i nieludzkimi, trackami muzycznymi i dźwiękami zbieranymi na żywo z otoczenia pełzniemy ku postpłciowej wspólnotowości.

Herstoryczne spotkania literackie Dyskusja z udziałem Moniki Świerkosz i Magdaleny Milert
Prowadzenie
Paulina Małochleb
duration → około 120 minut

21 czerwca naszymi gościniami będą Monika Świerkosz i Magdalena Milert, z którymi porozmawiamy na temat Anny Ptaszyckiej (1911-1967) – architektki, urbanistki, harcerki, uczestniczki powstania warszawskiego, pionierki projektowania zieleni w miastach. Podczas spotkanie porozmawiamy o jej herstorii, jak również przyjrzymy się jej działalności urbanistycznej i architektonicznej. Punktem wyjścia do rozmowy będzie jej książka Przestrzenie zielone w miastach z 1950 roku (Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1950).

URBAN. Idę po was...
Reżyseria
Bartosz Szydłowski
Występują
Adam Ferency, Barbara Jonak, Paweł Smagała
duration → 80 minut

– Czy interesuje nas to, jaki Urban był naprawdę? Czy postawienie sobie takiego pytania jest w ogóle sensowne w świecie, w którym każdy ma swoje własne prawdy? – pyta Bartosz Szydłowski, dodając, że spektakl „Urban. Idę po was…” jest przede wszystkim opowieścią o uzależnieniu od autokreacji. Dlaczego fake newsy i postprawda są dla nas tak atrakcyjne, że stają się wręcz konieczne? Jak to się dzieje, że miejsce Urbana próbują zająć „urbaniszcza”? Kim w ogóle są tacy ludzie?

od 15 lipca 2023
INTERWENCJE W PRZESTRZENI WIRTUALNEJ NOWEJ HUTY SPOWALNIAJĄC DOŚWIADCZANIE
Autor
Tomáš Moravec
Kuratorzy
Łukasz Trzciński, Dominik Stanisławski

Tomáš Moravec wkracza w różne miejsca Krakowa – place budowy, nieużytki, przestrzeń utraconą, tereny o ambiwalentnym statusie, aby odkrywać ich potencjał w kategorii wyobrażeniowych pejzaży miejskich. Artysta umieścił nad każdą z lokalizacji wirtualne teksty, które – za pośrednictwem urządzeń cyfrowych – można zobaczyć jako heterotopiczną mapę. Zapraszamy do indywidualnych spacerów po dzielnicy i hybrydowego spotkania z transformującym krajobrazem. Rozmieszczone na terenie dzielnicy przez artystę prace dostępne są w rozszerzonej rzeczywistości.

codziennie od 12 lutego 2023 (10:00–20:00)
interwencja site-specific w instytucjonalnym ciele Domu Utopii Dno jest lustrem
Autor
Szymon Kobylarz

Wyobraźmy sobie Nową Hutę za 100 lat. Kolejne wojny i katastrofy, wybuchy wulkanów, ruchy powierzchni ziemi i niespotykane wcześniej zjawiska pogodowe przykrywają miasto wielometrową warstwą mieszanki błota i radioaktywnej sadzy. Powierzchnia przestaje nadawać się do życia. Najwyższe punkty obecnego świata – fabryczne kominy górujące kiedyś nad głowami – funkcjonują jako pasaże łączące martwe zewnętrze z kryjącym się pod powierzchnią rachitycznym życiem.