W 2025 roku najbardziej rezolutna ruda dziewczynka w historii literatury dziecięcej skończyła 80 lat! Z tej okazji warszawski Teatr Rampa na Targówku, słynący z przedstawień, na którym świetnie bawią się całe rodziny, postanowił stworzyć sceniczną adaptację książki Astrid Lindgren, która porywa muzycznością, niesamowitą energią aktorów i fantazyjną plastyką sceny. Młodzi widzowie na pewno podążą za szaloną rówieśniczką, a dorośli będą mieli szansę wybrać się raz jeszcze do krainy dzieciństwa.
„Czerwone i czarne” wraca do Łaźni Nowej po sukcesie prezentacji na Aranya Theatre Festival w Chinach. Jeden z najgłośniejszych spektakli Bartosza Szydłowskiego ponownie będzie można zobaczyć w Krakowie już w listopadzie. Inspirowana powieścią Stendhala opowieść o ambicji, władzy i społecznych mechanizmach awansu wybrzmiewa dziś z nową siłą, stawiając pytania o cenę sukcesu, konformizm i granice moralnych kompromisów.
Queerowa historia odzyskana z kampową przesadą! Yeguas Sueltas wraca do pierwszego protestu osób homoseksualnych, travesti i transpłciowych w Chile w 1973 roku. Teatro SUR nie stawia jednak przeszłości pomnika: dokument spotyka się tu z cielesnością, teatralnym nadmiarem i bezczelną queerową estetyką. Pamięć może być głośna, śmieszna i prowokacyjna. Może mieć za dużo makijażu i ani trochę nie przepraszać za to, że zajmuje miejsce.
Spektakl „Czekając na barbarzyńców”, inspirowany powieścią J.M. Coetzee’ego, nie jest opowieścią o barbarzyńcach. Jest opowieścią o społeczeństwie, które potrzebuje barbarzyńców, aby móc zdefiniować siebie, usprawiedliwić własny lęk i zalegalizować przemoc.
Powieść Edwarda Pasewicza – wielowątkowa, intertekstualna, erudycyjna, łącząca elementy biograficzne i historyczne – wydawała się materiałem niemożliwym do scenicznej adaptacji. Trafiła jednak w ręce artystki, która wyspecjalizowała się w scenicznych esejach rozpościerających przed publicznością szerokie spektrum odniesień, pytań i kontekstów. Katarzyna Kalwat i współpracujący z nią adaptatorzy – autor powieści oraz Krzysztof Szekalski – w Pulverkopf zapraszają nas, byśmy razem z głównym bohaterem, Patrykiem Verhuntem, dokonali próby złożenia biografii z materii, która rozsypuje się w rękach.
„Larwy” to druga – po głośnych „Heksach” – teatralna adaptacja tekstu Agnieszki Szpili, jednej z najbardziej wyrazistych i bezkompromisowych autorek współczesnej polskiej literatury. Tym razem jej język – osadzony w postpornograficznej wrażliwości – staje się punktem wyjścia do opowieści o ciele jako przestrzeni przyjemności, kontroli i władzy, ale też świadomego wyboru i jego granic.
Po zeszłorocznym fenomenalnym otwarciu Boskiej Komedii spektaklem Rok, w którym nie było lata i kolejnych sukcesach na europejskich scenach – na przykład widowiskowym projekcie Sea World w ramach Biennale w Wenecji – Florentina Holzinger powraca do Krakowa. Tym razem publiczność będzie mogła zobaczyć jej widowiskowy spektakl, w którym wraz z grupą bezkompromisowych performerek w różnym wieku krytycznie zajmuje się tradycją baletową. Taniec klasyczny jest synonimem fizycznego wyczynu i piękna, ale brak w nim wolności i feministycznej energii, a to najbardziej interesuje Holzinger. Tanz, które zostało nazwane baletowym body-horrorem, od premiery odwiedza międzynarodowe festiwale.
Dwanaście lat po premierze i wielkim triumfie podczas 7. edycji Boskiej Komedii oraz rok po wznowieniu dla Teatru Telewizji do Krakowa powraca Wycinka Holzfällen – legendarny spektakl Krystiana Lupy zrealizowany w Teatrze Polskim we Wrocławiu na podstawie powieści Thomasa Bernharda. Od czasu premiery w 2014 roku spektakl ten doczekał się pokazów na festiwalach między innymi we Francji, Chinach, Japonii, Korei, Czechach, Chile i Brazylii. Wycinka to – obok Wymazywania – jedno z najwybitniejszych przedstawień bernhardowskich Lupy.