Tagi
#Wszystko o mojej matce  (21) #Michał Borczuch  (11)

Zamów Newsletter

Wysłano
X
Reżyseria: 
Michał Borczuch
Dramaturgia: 
Tomasz Śpiewak
Reżyseria: 
Michał Borczuch
Aktorzy: 
Iwona Budner
Scenografia: 
Dorota Nawrot
Muzyka: 
Bartosz Dziadosz
Reżyseria światła: 
Jacqueline Sobiszewski
Multimedia: 
Michał Dobrucki
Asystent reżysera: 
Agata Klepacz
Autor
Tomasz Śpiewak

Wszystko o mojej matce

Premiera: 22.04.2016 19:00 Czas trwania: 130 minut Cena: 70/40 zł
Produkcja: Teatr Łaźnia Nowa

Gramy: 17–18–19 czerwca, godz. 19:00

Bilety dostępne: KLIKNIJ TUTAJ

Spektakl 19 czerwca zostanie zaprezentowany z napisami w języku angielskim.

Reżyser spektaklu Michał Borczuch wraz z Krzysztofem Zarzeckim, grającym jedną z głównych ról, postanowili opowiedzieć o swoich prawdziwych matkach, odwołując się do słynnego obrazu Almodovara o tym samym tytule. O ile hiszpański maestro opowiada w swoim filmie o żyjącej matce z perspektywy nieżyjącego syna, o tyle Borczuch z Zarzeckim – odwrotnie. Oddają hołd swoim zmarłym na raka matkom, jednocześnie opowiadając nam o sobie. Dzielą się szczegółami ze swojego życia, odsłaniają intymne kulisy dorastania czy wreszcie mierzą się z doświadczeniem śmierci i utraty najbliższej osoby, wszystko to jednak w konwencji teatru. Pojawiają się więc pytania: czy to w ogóle prawdziwy proces? czy można się do niego zdystansować? czy matka w teatrze staje się postacią, jak każda inna, czy da się o niej opowiedzieć poprzez innych ludzi? Co się pamięta i jaka jest faktyczna wartość takich wspomnień, zwłaszcza w kontekście pomysłu na spektakl?

Borczuch z Zarzeckim zapraszają do tego procesu zaprzyjaźnione aktorki (Rasiakówna, Niemczyk, Biernat, Budner, Żak, Ojrzyńska), które przystępują do tej pracy z aktorskim dystansem, obcym w gruncie rzeczy ich scenicznym synom. I znowu pojawiają się wątpliwości – jak opowiedzieć o czyjejś matce z empatią, jak się w nią wcielić, żeby zadowolić reżysera i jednocześnie syna. Czy opowieść o matce nie jest czasem prawdziwa tylko, gdy opowiadamy każdy o swojej? Na te i inne jeszcze pytania trzeba będzie sobie odpowiedzieć w Łaźni Nowej, dotyczą one bowiem każdego. Dodatkowym walorem spektaklu jest obraz Polski końca XX wieku, historia obu matek kończy się bowiem odpowiednio w roku 1986 i 1998. Tłem obu powieści jest więc obraz tamtych czasów, przetworzony przez pamięć obu synów i potraktowany z lekkim przymrużeniem oka.

Spektakl został zrealizowany w 2016 roku, spotykając się z entuzjastycznym przyjęciem zarówno krytyków, jak i widzów. Ukoronowaniem tego sukcesu był deszcz nagród: m.in. Grand Prix 9. edycji Boskiej Komedii, Grand Prix 23. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Sztuki Współczesnej czy Grand Prix 57. Kaliskich Spotkań Teatralnych.

MEDIA O SPEKTAKLU:

"W Nowej Hucie powstał spektakl nieoczywisty i intrygujący. Minimalizm środków podkreśla ogrom poprzemysłowej przestrzeni Łaźni i wciągająca, chropawa scenografia Doroty Nawrot. W tekście Tomasza Śpiewaka nie ma łatwego sentymentalizmu. Nie ma też w zasadzie biografii - rozumianej jako próba uporządkowania historii czyjegoś życia. Zwyczajna kobieta - powtarzają Borczuch i Zarzecki." / Witold Mrozek 

"Wszystko o mojej matce", prawie wszystko o naszych matkach - czyli o nas samych. Hołd dla Pedro Almodóvara, najlepszego reżysera kobiet wyrażony przez utalentowanego inscenizatora i aktora opowiadającego o wszystkich kobietach, i tej jednej, najważniejszej. O ich matce. Najnowszy spektakl Michała Borczucha w Łaźni Nowej, jak często u Borczucha zbudowany jest z w dużym stopniu z intuicyjnych pasaży skojarzeniowych: z kina, literatury, plastyki, z wrażliwości własnej. (...) W spektaklu Borczucha nie ma ckliwych tonów, jest szczerość. Czasami zabawna, często brutalna. "Oczy matki wszystko widzące patrzą na urodziny / patrzą przez całe życie i patrzą po śmierci z "tamtego świata" - pisał Tadeusz Różewicz. We "Wszystko o mojej matce" w Łaźni zobaczyły miłość synów, których nie zdążyły dobrze poznać. I wzruszenie widzów. Za ból serca nie odpowiadam." / Łukasz Maciejewski

"Spektakl rozgrywa się niespiesznie, bo i nie ma tu puent, do których należałoby się spieszyć. To wypowiedź osobista, prowadzona ze świadomością wszystkich ograniczeń i trudności, z jakimi trzeba się zmagać, przekładając ją na teatr." / Joanna Targoń

"Być może pod wiarą w cud ocalenia i zmartwychwstania, przeistoczenia, które obiecuje sztuka, znajduje się prosta potrzeba pocieszenia. W każdym razie pytanie o rację pragnienia ekspresji i sens samego wystawiania mojej tylko traumy będzie do końca ożywiać ten spektakl, a odpowiedź na nie przyjdzie z nieoczekiwanej strony: siła teatru ujawni się w tym, co właściwie nieteatralne - w tym, co niespieszne i niegotowe, nieustannie odwlekane. " / Aldona Kopkiewicz


Fot.: Klaudyna Schubert

 

Reżyseria: 
Michał Borczuch
Dramaturgia: 
Tomasz Śpiewak
Reżyseria: 
Michał Borczuch
Aktorzy: 
Iwona Budner
Scenografia: 
Dorota Nawrot
Muzyka: 
Bartosz Dziadosz
Reżyseria światła: 
Jacqueline Sobiszewski
Multimedia: 
Michał Dobrucki
Asystent reżysera: 
Agata Klepacz
Autor
Tomasz Śpiewak

Teatr Łaźnia Nowa

Instytucja Kultury Miasta Krakowa
os. Szkolne 25, 31-977 Kraków

Bilety tel.: 504 416 796 
bilety@laznianowa.pl

Sekreteriat tel.: 12 425 03 20
biuro@laznianowa.pl  
   

BIP