Wyrzekam się.
Wyrzekam się siebie, swoich ideałów.
Wyrzekam się życia. Dla nowej lodówki, fotela,

Filozofia życia codziennego w kapitalistycznej Polsce początków XXI wieku.
W dzisiejszych czasach trzeba zaistnieć. Zdobywać, kupować, polepszać swój byt. Kolejny samochód, nowe mieszkanie. Praca i pieniądze. Pieniądze i praca. Ćwierć etatu, pół etatu, dwa etaty.
W tym wszystkim On i Ona – trzydziestoparolatki. I ich rodzina. Kolejne gadżety – auto, mieszkanie, wczasy na Majorce. I praca, praca, praca.
Wspólny, zbudowany własnymi rękami Nowy Wspaniały Świat. Bez Epikura, bo jest Empik. Bez wiary, bo jest Detox. Bez siebie, bo bohaterowie… już zaistnieli.

 

"Za szybko wrzuceni w dorosłość, nieprzygotowani do podejmowania decyzji, zmęczeni obowiązkami – spektakl "Wyrzeczenie" to obowiązkowy punkt programu pokolenia trzydziestolatków.(...) Sztuka autorstwa Jarosława Kamińskiego jest genialną w swej prostocie diagnozą "pokolenia przerwanych studiów". Pokolenia, przed którym otwarto malowane wrota z napisami: kariera, pieniądze, Zachód!, by zatrzasnąć je w chwili, gdy jedną nogą byli już w środku."

Ewelina Zambrzycka // Echo Miasta

"Słowem – teatr wraca do teatru. Patrzysz więc na dwie samotności, co się zgubiły w istocie nie między iPodem a willą z basenem, tylko między ziemią a niebem. Jak każdy, jak zawsze. Nie będzie inaczej. Miałeś z teatru wyjść duchowo wyremontowany. Wyszedłeś cichszy. Lepiej się nie da."

Paweł Głowacki // Dziennik Polski

 

 

reżyseria: Jarosław Tochowicz

autor: Jarosław Kamiński
scenografia: Magdalena Kazimierska
występują: Edyta Torhan, Maciej Adamczyk/Teatr Porywacze Ciał