Tagi
#nagroda  (31) #Wszystko o mojej matce  (20)

Zamów Newsletter

Wysłano
X

3 i 4 lutego, na Dużej Scenie naszego teatru pokażemy niezwykły i poruszający spektakl z Korei Południowej - Cho-Hon w reżyserii Ji Wook Kima.

Znaczenie koreańskiego Cho-Hon, w języku polskim najdokładniej oddaje słowo „dziady”. Cho-Hon oznacza bowiem „przyzywanie duchów zmarłych”. 

Spektakl w momencie powstania był prawdziwą sensacją koreańskiego teatru i szturmem zdobył krajowe i zagraniczne festiwale. Jego prapremiera odbyła się w 1980 roku w Dongrang Repertoire Theatre w reżyserii Minsoo Ahn. Produkcja jak na tamte czasy była bardzo awangardowa i przetarła szlaki rozmaitym teatralnym eksperymentatorom. Jej wpływ wciąż można obserwować we współczesnych koreańskich produkcjach. Spektakl w swojej obecnej formie jest efektem pracy Ji Wook Kima, który reprodukował go wraz z Sam-New Theatre (Goyang City, Kyungki) w lipcu 2016 r. Następnie przedstawienie zostało przeniesione do Teatru Lee Hae Rang Arts (w Jang Choong Dong w Seulu) i pokazane w ramach 38. Festiwalu Teatralnego w Seulu.

Cho-Hon to spektakl oparty o tradycyjne koreańskie obrzędy pogrzebowe, podczas których dusze umarłych wędrują przez kolejne stany przejściowe – co pozwala im na zerwanie dotychczasowych więzi ze światem żywych. Spektakl bazuje na dźwięku tradycyjnego koreańskiego wyrażenia – „aiko” – który stanowi podstawę wszystkich pieśni lamentacyjnych oraz rytmiczną kanwę widowiska, ma które składają się również muzyka, taniec i osadzone w ludowości obrzędy.

W przeciwieństwie do społeczeństw Zachodu, które często tłumią emocje żałoby, w Korei smutek związany z rozłąką ze zmarłą osobą tradycyjnie wyrażany jest poprzez silną fizyczną ekspresję. Powtarzane przy tym słowo „aiko” („westchnienie”) wywodzi się ze starożytnego koreańskiego słowa „ehko”. Rdzenne „eh” oznacza smutek, a „ko” to „przekazać coś komuś”. Poprzez to słowo żywi rozmawiają z umarłymi, wyrażając swój nieukojony smutek. W spektaklu „Cho – Hon” „aiko” nie ustaje, systematycznie narastając i zmieniając się w orkiestrę złożoną z ludzkich głosów, w pieśń, łączącą tradycyjne koreańskie utwory z zachodnimi requiem.

Mimo że spektakl pozbawiony jest tradycyjnego dialogu, słowo „aiko” wpisuje się w teatralną polifonię, na którą składają się także taniec oraz  monumentalna, surowa scenografia. Korzystając z tej tradycyjnej formy ekspresji, artyści pochylają się nad historiami koreańskich kobiet, które podczas II wojny światowej były zmuszane do prostytucji przez japońską armię. Artyści mają dać im pokrzepienie – i pozwolić w pokoju przejść do świata umarłych.

scenariusz: Min Soo Ahn

reżyseria: Ji Wook Kim

muzyka: Ji Young Jang

choreografia: Jong Il Kim

reżyseria światła: Joo Won Park

scenografia: Sung Tae Kim Sound

reżyseria dźwięku: Soo Young Kim

operator video: Ji Yeon Choi

syntezatory: Hye Won Park

koordynatorzy produkcji: Seoeun Bag, Saessak Lee

obsada: Yoo Hee Jang, Sae Bom Choi, Jae Hoon Kim, Ji Uhn Song, Ki Uhn Choi, Joo Hee Lee, Seung Bin Baek, Hye Rim Park, Jong Du Park, Ji Hoon Jung, Chae Rin Park

Spektakle w Polsce realizowane są dzięki wsparciu Howon University Centre for Korean Art and Culture i Centrum Kultury Koreańskiej w Warszawie.

 

Data publikacji
15 stycznia 2018

Teatr Łaźnia Nowa

os. Szkolne 25 Kraków   biuro@laznianowa.pl   sekreteriat: 12 425 03 20     bilety: 12 680 23 41 BIP

Następna
Styczeń w Łaźni Nowej!