|
Futuryzm Miast Przemysłowych
100 lat Nowej Huty i Wolfsburga
wystawa w przestrzeni publicznej Nowej Huty, cykl wykładów, paneli dyskusyjnych i seminariów.
14.10.1006 - 12.11.2006
Miejsca imprez:
wystawa w przestrzeni publicznej Nowej Huty i w Łaźni Nowej, cykl wykładów w Instytucie Goethego w Krakowie, panele dyskusyjne i seminaria w Bunkrze Sztuki w Krakowie
Partnerzy: Łaźnia Nowa, Kunstverein Wolfsburg, Instytut Goethego w Krakowie, Instytut Książki.
Zarówno Wolfsburg, jak i Nowa Huta to miasta robotnicze zaprojektowane na desce kreślarskiej. Zaliczają się do nielicznych miast utworzonych od podstaw w XX wieku w Europie. To miasta - symbole, miejsca, w których realizowano ideologiczne założenia światopoglądu społecznego, ekonomicznego i urbanistycznego związanego z erą przemysłową. Przemiany społeczno-polityczne, które zaszły wciągu ostatnich dwóch dekad w obydwu krajach, zmieniły radykalnie ich oblicza.
Nowohucka wystawa i rozbudowany program towarzyszący podsumowują ponad dwuletnią pracę nad projektem. W trakcie przygotowań grupa artystów, teoretyków i społecznych aktywistów postawiła sobie ambitny cel: spojrzeć na przeszłość, teraźniejszość i przyszłość obydwu miast z perspektywy ich stulecia. Stulecia, które w rzeczywistości nadejdzie w 2038 roku w Wolfsburgu i w 2049 roku w Nowej Hucie. Z tej wyobrażonej perspektywy obecne dramatyczne zmiany, których te miasta doświadczają, stają się jedynie epizodem w ich historii. Wymusza ona postawienie szeregu pytań o ich dalszy rozwój i sformułowanie wielu wątpliwości odnośnie ich obecnego kształtu i sytuacji, w której się znajdują. Droga do tego wiedzie jednak przez analizę historycznych korzeni i uwarunkowań w skali globalnej.
Stuletnia perspektywa sprzyja odczarowaniu przyszłości. Skłania ona do porzucenia powtarzanego na okrągło sloganu TINA (There Is No Alternative), którego główną funkcją jest usprawiedliwianie obecnego stanu rzeczy. Z tej perspektywy widoczna jest wielość dróg rozwoju i scenariuszy przyszłości. Ich wybór nie jest z góry przesądzony, a kształt przyszłości wciąż pozostaje otwarty, odpowiedzialność pozostawiając w rękach wszystkich aktorów historycznego dramatu.
Interdyscyplinarność jest podstawowym założeniem projektu. Wrażliwość i wyobraźnia, radykalna dociekliwość i analityczna rzetelność, wzajemnie się przenikają, warunkują i stymulują. Narzędziami tymi operuje grupa artystów, architektów, teoretyków i praktyków społecznych, historyków, ekonomistów, antropologów kultury i urbanistów.
Pierwszym wynikiem prac nad projektem była wystawa prezentowana na przełomie 2005 i 2006 roku w Kunstverein Wolfsburg, część nowohucka jest jej bezpośrednią kontynuacją. Podsumowaniem będzie wydana w Listopadzie 2006 roku publikacja, katalog wszystkich zrealizowanych prac artystycznych oraz teksty 15 autorów analizujących przeszłość, teraźniejszość i przyszłość obydwu miast.
|
|
 |
|